نگاه از بند رها شده ی من

اون اولا که تازه دوربین خریده بودم، گوشی موبایل اصلا وجود نداشت. تنها وسیله ای که می شد باهاش عکس گرفت همون دوربین بود. هر جا می رفتم با خودم می بردمش. حتی یادمه یه بار که می خواستم برای درس و مدرسه، کیف بخرم، دوربینم رو با خودم بردم که بذارمش توی کیفی که می خوام بخرم تا ببینم آیا برای دوربینم هم جا داره یا نه. دوربینم اصلا واسه خودش یه معیار بود. با این که دوربین کوچیکی نبود و جای زیادی می گرفت، ولی معمولا همیشه دنبال خودم، این ور و اون ور می کشوندمش. این روال ادامه داشت تا این که بعد از یک سال فروختمش و یه دوربین کامپکت خریدم. خوب این یکی دیگه خیلی کوچیک و سبک بود و همیشه همراه داشتنش هیچ معونه ای نداشت.

۱۳۹۷-۶-۸ ۰۸:۰۱:۰۷ +۰۰:۰۰۲۹ مرداد ۱۳۹۱|دسته‌ها: عکاسی, همه مطالب|برچسب‌ها: , , , , , , |