لنز دیفرکشن چیست

قبلا ها فکر می کردم که هر چی دیافراگم بسته تر باشه، عکس شارپ تر می شه. برای همین جایی که امکان داشت، دوربین رو میگذاشتم روی سه پایه و دیافراگم رو می بستم و کمبود نور رو با زمان نوردهی بالا جبران می کردم.

بعضی وقت ها متوجه می شدم که عکس اونقدر که می خواستم شارپ نشده، ولی نمیدونستم علتش چیه و به عوامل مختلفی ربطش می دادم.

نور با این که جسم نیست و همواره در خط مستقیم حرکت می کنه، اما هستن موادی که می تونن نور رو بشکنن و اون رو از مسیرش خارج یا منحرف کنن.

نور وقتی وارد لنز می شه و از داخل دیافراگم عبور می کنه، اون قسمت هایی از نور که به لبه ی دیافراگم برخورد می کنه، دچار انحراف می شه. در عکاسی به این اتفاق، Lens Diffraction میگن.

تصور کنید که مقدار نوری که وارد یک لنز می شه رو، ده اشعه ی نور فرض کنیم، اگر پنج اشعه از این ده اشعه که در اطراف قرار دارن، به لبه ی دیافراگم برخورد کنن و منحرف بشن، این پنج اشعه وقتی به پنج اشعه ی دیگه که در قسمت میانی قرار دارن برخورد می کنن، باعث انحراف اون ها میشن. یعنی در عمل تمام اشعه های در حال عبور دچار انحراف می شن و همین بی نظمی در نور باعث میشه که این اشعه ها در جایی که قرار بوده، به سنسور برخورد نکنن و تصویر ثبت شده روی سنسور، از شفافیت لازم برخوردار نباشه.

حالا تصور کنید که دیافراگم رو تا جای ممکن باز کنیم و تعداد اشعه ها رو به صد برسونیم. در این حالت اگر بیست اشعه در اطراف قرار داشته باشن و با برخورد به لبه ی دیافراگم منحرف بشن، وقتی به اشعه های دیگه برخورد کنن، شاید در نهایت بتونن بیست اشعه ی دیگه رو دچار بی نظمی کنن و شصت اشعه دست نخورده باقی می مونن. این جوری شصت در صد اشعه ها به درستی از دیافراگم عبور می کنن و به درستی روی سنسور قرار می گیرن. این جوری تصویر واضح تر و شارپ تری توسط سنسور ثبت می شه.

پس نتیجه می گیریم که هر چی دیافراگم باز تر باشه تصویر اصولا باید شارپ تر باشه و تا جایی که امکان داشته باشه بهتره از دیافراگم های باز استفاده کنیم.

قطعا شارپنس تصویر به عوامل دیگه ای هم مربوط می شه و اون ها هم تاثیرگذار هستن و نباید ازشون غافل شد.

۱۳۹۷-۶-۸ ۰۷:۰۸:۲۸ +۰۰:۰۰۱۰ دی ۱۳۹۴|دسته‌ها: عکاسی, همه مطالب|برچسب‌ها: , , , , , , , |